1514 : امام على عليه السلام : آفرين ، آفرين بر دانشمندى كه دانست ، پس خود را نگاه داشت و از [ مرگ ] ناگهانى ترسيد ، پس فراهم آورد و آماده شد . اگر پرسيده شود ، به شيوايى پاسخ دهد و اگر رهايش كنند ، خاموش بماند . سخنش درست و خاموشى اش از روى ناتوانى در پاسخ نيست . 1515 : امام على عليه السلام : منزلت دانشمند والاترين منزلت است . 1516 : امام على عليه السلام : دانشمند ستيزه گر از نادان ياريگر بهتر است . 1517 : امام على عليه السلام : دانشمند با دل و فكرش مى نگرد . نادان با چشم و ديده اش مى بيند . 1518 : امام على عليه السلام : دانا نادان را مى شناسد ؛ چون قبلًا نادان بوده است ؛ ولى نادان دانا را نمى شناسد ؛ چون قبلًا دانا نبوده است . 1519 : امام على عليه السلام - در حكمتهاى منسوب به ايشان - : دو نفرند كه همه چيز برايشان آسان است : دانايى كه پايان كارها را مىداند و نادانى كه موقعيت خود را نمى شناسد . 1520 : امام على عليه السلام : بى گمان خداوند مؤمن دانشمند ، فقيه ، زاهد ، فروتن ، زنده دل ، بردبار ، خوشخو ، ميانه رو ، با انصاف و با حيا را دوست دارد . 1521 : امام على عليه السلام : نادان كوچك است ؛ هر چند بزرگسال باشد و دانا بزرگ است ؛ هر چند كم سال باشد . 1522 : امام على عليه السلام : دانا از نادان انصاف نبيند . 1523 : امام حسين عليه السلام : اگر دانشمند همه آنچه را كه مى گفت ، نيكو و درست بود ، شايد از عجب و خودپسندى ديوانه مى شد . دانشمند آن است كه درستيهايش فراوان باشد . 1524 : امام كاظم عليه السلام - به هشام - : اى هشام ! خداوند هر كس را با سه چيز اكرام كند ، بى گمان به او لطف كرده است : خردى كه از پس هواى نفسش برآيد و دانشى كه از پس نادانى اش برآيد و توانگرى اى كه ترس از تهيدستى اش را كفايت كند .